Bülbül İle Gül

Ben garip bülbül oldum, sen de gonca gül, Dalında divaneyim görmez misin sen? Bir tebessüm et bana, hadi bir kez gül, Hazan gelince sanki solmaz mısın sen? Bir bakışın bülbülü getirdi dile, Bülbül feryat figan, güle ağlaşıyor, Gül bülbülü bilmez, o kendi aleminde, Hazanı unutmuş, baharını yaşıyor. Gül bülbülün aşkının değil farkında, Bülbül gülün dalında boşuna ağlar, Bülbül ziyan olmuş felek çarkında, Bu figanı duyanlar bülbüle ağlar, Kar düştü saçlarıma yıllardan beri, Bir kez olsun dalında bana bakmadın, Bitti sende kalmadı gonca halleri, Ben yine senden başka gül aramadım. Sanıyorsun kendini hiç solmayacak, Ah bu gençlik halleri kimde kalmış ki? Gün gelecek gözüne yaşlar dolacak, Diyeceksin bir bülbül sevmişti beni. Ne olacak halimiz hiç bilmiyorum, Yıllar geçti aradan kafam karışık, Bu son sözümdü gülüm ben gidiyorum, Çok naz ettin sen, artık usandı âşık...