شمارهٔ ۱۹۸

بر دل نفس غمم سرآور چون ناله مرا زمن برآور یا پایه آرزو بیفزای یا خواهش ما ز در درآور عمری ز هلاک تلخ تر رفت مرگی ز حیات خوشتر آور دردی به شکست ما برانگیز نی نی علیی به خیبر آور بی کاری ما گدازش ماست زخمی به تراوش اندر آور وانگاه ز ما به عرصه حشر چسبیده تنی به بستر آور ور زان که به هیچ می نیرزیم ما را بربای و دیگر آور رنگین چمنی ز شعله آرای ابراهیمی ز آذر آور آثار سهیل از یمن جوی خورشید ز طرف خاور آور لبهای به شکر درفشان را دلهای به غم توانگر آور جانهای به راحت آشنا را طوبی بنشان و کوثر آور ای ساخته غالب از نظیری ها قطره ربای گوهر آور