شمارهٔ ۲۶۱

دگر نگاه ترا مست ناز می خواهم حساب فتنه ز ایام باز می خواهم وفا خوش است اگر داغ هم فنی بود زبانه های سمندرگداز می خواهم گذشتم از گله در وصل فرصتم بادا زبان کوته و دست دراز می خواهم گرفته خاطر از اسباب و سرخوشی باقی ست ترانه ای که نگنجد به ساز می خواهم دویی نمانده و من شکوه سنجم اینت شگفت میانه تو و خویش امتیاز می خواهم برون میا که هم از منظر کناره بام نظاره ای ز در نیم باز می خواهم چو نیست گوش حریفان سزای آویزه همان نسفته گهرهای راز می خواهم زمانه خاک مرا در نظر نمی آرد ز نقش پای تواش سرفراز می خواهم همین بس است که میرم ز رشک خواهش غیر ز عرض ناز ترا بی نیاز می خواهم وکیل غالب خونین دلم سفارش نیست به شکوه تو زبان را مجاز می خواهم