شمارهٔ ۲۸۰

حیف ست قتلگه ز گلستان شناختن شاخ از خدنگ و غنچه ز پیکان شناختن لب دوختم ز شکوه ز خود فارغم شمرد نشناخت قدر پرسش پنهان شناختن از شیوه های خاطر مشکل پسند کیست کشتن به جرم درد ز درمان شناختن از پیکرت بساط صفای خیال یافت وصل تو از فراق تو نتوان شناختن نازم دماغ ناز ندانی ز سادگی ست کشتن به ظلم و کشته احسان شناختن یاد آیدم به وصل تو در صحن گلستان آن جلوه گل آتش سوزان شناختن خاکی به روی نامه فشاندیم مفت تست ناخوانده صفحه حال ز عنوان شناختن ماییم و ذوق سجده چه مسجد چه بتکده در عشق نیست کفر ز ایمان شناختن مینا شکسته و می گلفام ریخته محوم هنوز در گل و ریحان شناختن لخت دلم به دامن و چاک غمم به جیب اینک سزای جیب ز دامان شناختن بگداخت بس که از اثر تاب روی تو مهر از شفق به کوی تو نتوان شناختن غالب به قدر حوصله باشد کلام مرد باید ز حرف نبض حریفان شناختن