شمارهٔ ۱۴۸
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
سر بلندی بین که دایم در سرم سودای اوست
قیمت هرکس بقدر همت والای اوست
بنده آن چشم مخمورم که از مستی و ناز
در میان شهر در هر گوشه ای غوغای اوست
لن ترانی می رسد از غیب موسی را خطاب
این همه فریاد مشتاقان ز استغنای اوست
ای دل اندر راه عشق او درآ و غم مخور
مایه شادی عالم خوردن غمهای اوست
عقل اگر در بزم مستان لاف هشیاری زند
با وجود چشم می گونش کرا پروای اوست
گر بجای مرهمی زخمی رسد زآن هم مترس
در فنا تسلیم شو کان هم ز مرهم های اوست
از تو تنها ماند قاسم از تو تنها کس مباد
لاجرم غمهای عالم بر تن تنهای اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş