شمارهٔ ۵۱۳

حیات تن ز جان آمد حیات جان ز جان جان زهی حکمتزهی قدرت زهی سلطان جاویدان چه محرومی چه محجوبی که اندر عالم خوبی دلت نوری نمی بیند بغیر از عرصه امکان گدایی کن ز هر جامی که تا یابی سرانجامی مگر وقتی بدست آری ز فیض مجلس مستان تبرا کن ز ما و من درآ در وادی ایمن ببین روشن تر از روشن چراغ موسی عمران بیا ساقی بده جامی بفرما لطف و انعامی بجان آمد دل تنگم ز دست عقل سرگردان ز جام عشق حیرانم سر از پا وا نمی دانم زهی عشق و زهی مستی زهی حیرت زهی حیران بیا قاسم اگر صافی ز حکمت ها چه می لافی حکیمان در ره جانان به برهانند سرگردان