شمارهٔ ۵۱۳
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
کام ناکامی روا کن از دهان خویشتن
در میان آور کناری از میان خویشتن
خود تن جان داده را از تاب هجرش مسوز
رحم کن بر جان رنجوری به جان خویشتن
ترسم از دست زبان روزی دهم سر را به باد
شمع وار از بهر آن سوزم زبان خویشتن
من ز دل بیرون نخواهم کرد ابروی تو را
گر مرا قربان کنی بهر کمان خویشتن
از تن خاکی برآمد گرد و گردم بر درت
تا مگر راهم دهی بر آستان خویشتن
چون شب هجران برافروزی چراغ از جان خود
می کشم روغن ز مغز استخوان خویشتن
در هوای مهر تو چون صبح ناصر صادق است
آشکارا میکنم راز نهان خویشتن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş