شمارهٔ ۶۷۹
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
زلف را شانه زن که رعنایی
چشم را سرمه کش که زیبایی
فتنه برخاستدل یقین دانست
که تو سر فتنهای غوغایی
پرده ما دریده ای صد بار
وز پس پرده روی ننمایی
تو بدان زلف و رو بروز و بشب
فتنه عاشقان شیدایی
عشق ورزیدی از برای نجات
روز پیری و گاه برنایی
جان و دل مست حیرتند مدام
که نه با مایی و نه بر مایی
قاسم از وجد و سور ننشیند
جان ما نای و یار ما نایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş