شمارهٔ ۸۹
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
شفای جان مرا چیست کز من آزردست
کنون که خون دلم ریخت جان و دل بر دست
فغان من همه زآنست کآن حبیب قلوب
هزار پرده درید و هنوز در پردست
بگو بفاضل عالی جناب مفتی شهر
چه سود لقلقهای زبان چو دل مردست
عظم مست و خرابم ندانم ایساقی
که جام باده من جنس صاف یا دردست
ز ابر علم تقلید برف میبارد
از آن سبب نفس زاهدان چنین سردست
بجان و دل نفسش را قبول باید کرد
کسی که در ره تحقیق گرم و دل سردست
بساز قاسم بیچاره با جفای حبیب
که جان و دل ببلاهای عشق پروردست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş