شمارهٔ ۱۵۵
ق قصاب کاشانی
0
Altın Yaprak
پس از دیدار قاصد چون فتادم دیده بر کاغذ
شد افشان بس که اشک حسرتم پاشیده بر کاغذ
ز تنگی های جا دارد درون سینه از شوقش
نفس را بر دلم چون رشته پیچیده بر کاغذ
کند تا در جواب نامه اش حرف وفا پیدا
تهی شد از نگه بس دیده ام گردیده بر کاغذ
کبوتر را به پر چسبیده مکتوبش ز شیرینی
ز شوخی بس لبش بر حال من خندیده بر کاغذ
ز شرح نامه ام حرف محبت در میان گم شد
نگاه آن دل ربا می کرد تا دزدیده بر کاغذ
ز شوقش قاصد آتش هر قدم در زیر پا دارد
تو پنداری سپند از خال او پاشیده بر کاغذ
نباشد دور اگر چون برگ گل از یکدگر پاشد
به رنگ غنچه از بس نام او بالیده بر کاغذ
جواب نامه آن شوخ را قصاب خونین دل
حنایی کرده از بس روی خود مالیده بر کاغذ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş