شمارهٔ ۲۵۵

همان به دیده غباری که داشتم دارم به خاک پای تو کاری که داشتم دارم همان چو گرد در این وادی تمام خطر قفای شاهسواری که داشتم دارم چو سیل سینه پرافعان و چهره خاک آلود به کوه و دشت گذاری که داشتم دارم چهار فصل گذشت از دل و همان از داغ گل همیشه بهاری که داشتم دارم خراب شد تن من همچو نقطه پرگار به گرد خویش حصاری که داشتم دارم شدم محیط و لب از آب تر نمی سازم همان چو دجله کناری که داشتم دارم ز خواندن دل و جان می دهم دوسر تاوان به خصم راه قماری که داشتم دارم دلی ز خون جگر چون پیاله لبریز همان به دست نگاری که داشتم دارم ز خال و ابروی او دست برنمی دارم نظر به مهره و ماری که داشتم دارم به سعی راست نشد کار دل مرا قصاب ز خون دیده مداری که داشتم دارم