شمارهٔ ۲۶۵
ق قصاب کاشانی
0
Altın Yaprak
خوش عشرتی است با دل دانا گریستن
بر کشت خویش در دل شب ها گریستن
بر حال خود به درگه او پیش بینی ای است
امروز در مصیبت فردا گریستن
باید به پای سرو چمن با صد آرزو
رفتن به یاد آن قد رعنا گریستن
تو سرو جویباری و ما ابر نوبهار
از توست جلوه کردن و از ما گریستن
در مجلسی که جای کند در کف تو جام
خون باید از نشاط چو مینا گریستن
قصاب تنگنای قفسر سیر گوشه ای است
تا کی توان به دامن صحرا گریستن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş