شمارهٔ ۲۸

کی ز جور دهر کم فرصت الم داریم ما چون تو را داریم از دشمن چه غم داریم ما ما اسیران با گرفتاری ز بس خو کرده ایم هر کجا در خاک دامی نیست رم داریم ما کم مبادا از سر ما نقش داغ و مد آه سرفرازی ها از این چتر و علم داریم ما هست تا اشک ندامت ایمن ایم از سوختن بیم ز آتش نیست تا دیده نم داریم ما خانه بردوشان در این دریا به هم پیوسته اند دست همچون موج در آغوش هم داریم ما قطره ای تا از می شوق تو باشد در ایاغ کافریم ار آرزوی جام جم داریم ما تا که چون قصاب مستغنی شدیم از لطف دوست کی نظر دیگر به ارباب کرم داریم ما