شمارهٔ ۲۹۹
ق قصاب کاشانی
0
Altın Yaprak
می کنم کعبه صفت طوف سر کوی کسی
برده از راه دلم را خم ابروی کسی
ای نسیم سحر امروز به خود می بالی
مگر افتاده رهت بر خم گیسوی کسی
سامری کاین همه در سحر به خود می بالید
برنخورده است به یک نرگس جادوی کسی
ای شب از تیرگی خویش مزن لاف گزاف
ظلمت آن است که من دیده ام از موی کسی
ای صبا عطر فشانی ز کجا می آیی
بی خودم ساز گر آورده ای از بوی کسی
کی توانم که به دامان زنمش دست وصال
من که رو سوی کسی دارم و او سوی کسی
باخبر باش از این طایفه آخر قصاب
می شوی کشته ز تیغ خم ابروی کسی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş