شمارهٔ ۶۱

می کنم طوفی نمی دانم که طوف کوی کیست هست محرابی نمی دانم خم ابروی کیست شهسواری گردنم را در کمند آورده است می کشد هرسو نمی دانم سر گیسوی کیست شعله ای در جان نهان دارم ز حسن سرکشی حیرتی دارم که این آتش ز عکس روی کیست نیست یک دل کز خدنگ غمزه خون آلود نیست این کمان ناز حیرانم که در بازوی کیست بوی مشگی زین گلستان بر مشامم می رسد باز باد آشفته ساز زلف عنبربوی کیست هم ز مجنون می گریزد هم ز لیلی می رمد من نمی دانم که آن وحشی نگه آهوی کیست سوختی قصاب عمری شد ندانستی چه سود کاین همه گرمی ز تاب قهر آتش خوی کیست