Çatısız Hayal

Her kuyuda saçlarını kesen bir kadın oturur Hırpalanmış güllerin, uğultusunda eti, henüz çiğ Sabahın dilsizliğini öğrenmiş gibi erken Ve buğulu bir Modigliani tenhası boynunda -Ah eşiğim! Eşiğimde kaç ölü sevişme Eşik ki en dar yolculuktur kadında Mühürlüydü yüzünün okunmamış mektubu Tepeden tırnağa dağılıyordu çatısız bir hayal Hangi yanımdı bu kadın böylesine ırak? O soyunan bir orman, bense bunaltı akşama -Ah çıkmazım! En çingenesi mevsimlerin Ne ki her bahçede azarlanmış rüzgârım Suçüstüyüz tüm yenik bağışlamalardan Ağırlaşan çıplaklıktan odalar dolusu Freud'su bir leke uzar diye derisinde aynanın Annemin bocalaması hep göğüs uçlarında -Ah cinnetim! Söktüm rahmimden göğü Lanetli bir kısrağım ancak hiçlikte soluyan Gonca Özmen / Adam Sanat Dergisi Ağustos 2001 sayısı