Sene 2003

Sene bin dokuzyüz doksan... diye başlayan cümleler kuruyorsun Ben küçükken, lisedeyken diye başlıyorsun hikayelerine Her geçen yılı daha net hatırlıyorsun, unutmaya kıyamıyorsun Aşk ile katık ettiğin yılları hayal meyal sofrana taşıyorsun yalnız kaldığın sahur saatlerinde davuldan önce uyanıyorsun Sindiremiyorsun içine ne kış soğukluğunu ne yakan sıcağı Tek bir bahar vardı belki sende kalan, hatırlamaya çalışıyorsun Artık kırmızıyı sevmiyorsun, daha ağır olmalı insan diyorsun Lisedeki çizgili kazağını katlıyor, çocuğuna saklıyorsun “Biz de büyüdük be arkadaşım” sohbetlerine dalıyorsun Her geçen yılı aklından daha aheste çıkarıyorsun Bu sene biraz geçmiş biraz gelecekle dağıtmak istiyorsun Aşkı öyle derin yaşadın ki zaten, yıkılmak nedir bilmiyorsun Gönlünden boğazına takılan her yumrukta artık ağlamıyorsun Tatlı bir tebessüm geliyor bugün, sıcak bir heyecanla ağırlıyorsun Aslında sen seni büyüten o yılları çok seviyorsun Tek bir bahar vardı hep aklında kalacak belki ama... sen daha nice kışlara bahar dedirtecek bir insansın! Yüzün ve gönlün hep böyle kalsın Hep böyle kal