Yanılgı

G Gürkal Gençay
0 Altın Yaprak
soluk almak değilmiş yaşamak, bakmak; görmek değilmiş. gidişinle anladım. ..gittin... utangaç ceylanlar gibi, yıldızlar arasından yıldız gibi kayarak, betonda kan kırmızı açan çiçekleri, ve bir romansın hüznünü dudaklarıma takarak. geri dönüşsüz vedanın yaralarını otadığım baldıran acısıyla, kuşatsa da yıldızların şavkı, ve penceremin dışındaki sarı sarmaşığı, ve ürkütmeden kumruları, sessizce ilişirsin sevdamın sokağına. gündüz kalabalıklarında kaybolur gülüşün, karanlığın dilsizliğinde bir gri hüzün, bir çift kumru macerası, akar gözlerimden sessiz çağıltılarla deli poyraz sağanağı. büyük aldatmacasında dönüşünün, durup kendimi kandırırım, çünkü; ben hala, kahretsin.. ben hala, ikimizin bir damarda aktığını sanırım. bir ruh göçünde, bilincini yitirmiş dokunuşlarla, vikayesinde avuçlarımın okşarım saçlarını incitmeksizin. ve kulağına fısıldadığım kekeme düşmanı adımla “seviyorum ulan..seviyorum!” diye yankısız uçurumlara savururum bağırtılarımı. yanaklarına dokunur terine hasret dudaklarım, toprak kokusu genzimi yakar, ve bir fok soluğu yıkanır gecenin şebneminde, gözlerim gölgeni arar; gölgen, ayaklarının izini. köpüklü sular kuşatır Marmara'yı ..şarap damarlarımı, suya sevdam düşer; bir de yolcusuz gemilerin gölgesi, Şirket-i Hayriyye vapurları, bir martı çığlığı, bir lüfer ağıtı, sensizliğime el eder. yürürüm, gözlerinin hüzzam sokaklarında işte; şimdi, burada sevdam, kan tadında gözyaşıdır artık yolunu yitiren; yüzünün kumral sıcaklığında. bilirim; dar vakitlere elvedalar sığmaz, tutamam kendimi ağlarım. gülüşüne karışır gözyaşlarım, bir de yarım ağız vedana. bir yaman dilemma, bukağı acısı, bir hoyrat diz çöküş, bir kabulsüz dua. duyuramam sesimi, bilirim... “..gitme...” “..ne olur gitme...” (.............) yakarımı ardına takarım, gecenin ıssızlığında yankılanan ayak sesine, ayışığının gizlediği gölgene çaresizce bakışlarımı asarım. çünkü; ..kahretsin... ben, ben hala kendimi kandırırım, ikimizin bir gözden baktığını sanırım. şimdi; gidişinin ardından, gözlerimi kullanıyorum, ..o, çocuk bakışlarımın kuşattığı gözlerimi; çatılmış kaşlarımın altında, bir de sitemin urbasına sarınmış kırılgan sözlerimi, yağmalanmış sevda bahçemin tam ortasında. damarlarıma saldıran şarabı, ve bunca yükü sarsılarak taşıyan hayatı, darmadağın, vurdumduymaz zamanları, antegorik sorguları, ve yazıcıların çatışmacı hükmünü bir asi şiirin öfkesinde yaşarım. ..ne söylesem, hangi türküyü söylesem,hangi dilde? hangi renge soyunsam, ha? hangi zamanı öpsem, hangi şiiri? kim duyar yüreğimi,dağılsam hüznünle? mavi sürgün bir akşamda bıraktım sarhoşluğumu, yaz'dı, artık ağlasam; bir damla yaş akmazdı. gidişinle yangın yeri, gidişinle sevda ateşi, yansam; hepsi bir tutam kül olmazdı. artık, dönmesiz gidişlerini şiirlere bıraktım, yüzümü; gecenin aynalaştırdığı vitrinlerin camlarına. gidişin; ah o gidişin, seni bir çoban kavalının yıldızlara dokunan ağıtında ararım, bir dağ ateşinin kıvılcımında, gez-göz-arpacıklı bir yol ayrımında, el sallarım; “hoşçakal sevdam” türkülü. bir mendil, bir soluk, sıcak demir, bir kızıl sessizlik; oysa, oysa ben, ..kahretsin... ben hala, ikimizin bir yürekte çarptığını sanırım. 07.Ocak.2001.Pazar-İstanbul

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.