Nefes Al Da İstanbul Ağlamasın

bazen cümleler eksik kalır kelimeler yetmez hislerimizi anlatmaya şu an belki de öyle bir haldeyim... sen şimdi gidiyorsun ya yüzünü döken yalnızca ben değil ben seni andıkça tüm şehir ağlayacak arkandan kafamı çeviremiyor göz ucuyla dahi bakamıyorum bu anlamsız gidişine seni durdurmaya kimin gücü yeterdi ya da hangi sözcük aklını çelerdi bilmiyorum peki ya ben sensiz ne yaparım bu şehirde nasıl alışırım bu gidişine hadi alıştım diyelim sensiz yaşlanmak sözü çok ağrıma gidiyor hadi şimdi kırma beni aç o öpülesi gözlerini bağır çağır istersen küfret ama ne olursun nefes al nefes al da istanbul ağlamasın...