Kürtaj

Çığlığına eklenen parşömen kağıtlarına, aynalarda kalmış suretini yazardı vakanüvisler. Çok rönesanslar yontulmuştu, Çok nöbetler seyrimişti, Rahvan koşan atlarımızı koynumuza almışken. Akarken, Kırmızı şarap,sarhoşluğumuzun tenine, İkinci sınıf bir meyhanenin ekşiyen pilakisi, Gırtlağımın ebabil kuşunu düğümlerdi. Huşu içinde kanatları kırılırdı, Gözleri iki kömür parçasından çizilirdi. Bir mevsimi uyuturdu gizemin, Masalsı kovalamacalarımız yitirilirdi. Sen ay... Ben yıldızlığa soyunurduk. Tabiatın iğfal edilmiş kürtajını izlerdik. Rahime pusulanmış cenin tasvirleri çoğalırdı, Kan çoğalırdı, İntikam çoğalırdı, Batıp çıkan neşterin ayrılığımızla intiharında.