Beyrut Gecesinde
H Hakkı Tunçkol
0
Altın Yaprak
şarabın gırtlağı acıttığını duymak güzel
acının olgunlaştırdığı çağlardan geldik
bir yoksul savaş çığlığı patlarken dudaklarda
zamanın kanı akıttığı alev savrul...
başkaldıran tekil düzensizlik
uysal ol ya da sondur bu artık
caddelerde, koşuştuğun sokaklarda
dündü selamlaştığın yerde yatan
başını öne yaslayan o çocuk
şarapnel hızında bir tomruk ölümlüdür
oyuncakları gökyüzünde kanla uçuşan
çiçektir daha çok o korku besleyen
başını öne yaslayan çocuk...
sivil ölüm zamanı,milenyum ölüm..!
gördüğün güller bir Beyrut gecesinden
solmuş fenerlerin ışığından gelen
kızıllığında ben varım üzülen
yeryüzünün eşiğinden öfkeyle dökülen
dökülen
dökülen
kan güllerinden sana şiirler çiziktiren...
parçalanmış cesetlerin önünde
aşkı da yazdım orada tarihi de
diz çöktüm bir ayın güneşle ödeşmesinde
insanı var eden tüm kentler gibi alabildiğine
ovalar,denizler duydum insanla var olabilen
bu sefer de ölüm oldu yolumu kesiveren
savaş oldu iliklerimden bir anda çekiliveren
şarabın gırtlağı acıttığını duymak güzel
acının olgunlaştırdığı çağlardan geldik
bir yoksul savaş çığlığı patlarken dudaklarda
zamanın kanı akıttığı alev savrul...
savrulmak
ölmenin kabzası
ölüm:
hangi gerçeğin paydası...
savrul ateşler ortasında..!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş