Tutkulu Denize Sufle

Gurbet akşamında yalnızlık Kordon kokuyor Otel odasındaki aynada oynuyor hayalin Ve ben uzakların gizemine dalıyorum Hayalinin peşi sıra Ard arda tükeniyor sigaralar gecenin karanlığında Son arzum dilleniyor Dalgaların sitemini yazıyor sahilin ıslaklığı Sana inanmak Sana güvenmek Sana sarılmak Son halkası oluyor boynuma geçen arzular zincirinde Belki gurbet akşamında yalnızlık Ve Kordon kokuyor Ve Kordon sen kokuyor İçime doluyor denizin aydınlık bakışı Değişiyor ufkumda oynaşan dekor Ben bir seni düşünüyorum tutkulu aktör rolünde Bir denizi yaşıyorum hayattan malul balıkçı edasıyla Bir gurbete düşüyorum denizlerin getirdiği Yaşlı perdecinin inlemeleri ile kapatıyorum perdeyi Ve Kordon kokuyor Ben çekiliyorum sahneden sahillerden Bir sen kalıyorsun bir de yalancı dekor Kaf Dağına uzanan adımlarla kaçarken Yeniden sorguluyorum yaşanmış hayatların Ne denli yaşanmışlığını... Arpa tanelerinden şehirler kuruyorum Uyanmaya başlayan gözlerimde, Sonra harabe hislerden geçiyorum, Martılardan sana uçuyorum Vuruluyorum hayalinin med cezirlerinde Hep son arzum dile geliyor Tutkulu denizin dingin dalgalarında Sana inanmak, Sana güvenmek, Sana sarılmak Son arzum oluyor Seninle ıslanan sahillerimde Ve alnıma yazılıyor aşkım bir deniz... Denizde ıslanan benim Gecede kaybolan büyüyü arıyorum Seninle avunan ben Kalemimle avunup Tutkulu denizin şiirini yazıyorum... Ve Kordon kokuyor Belki de gurbet akşamında yalnızlık...