Gözlerinde Tuhafım

Gözlerinde kaybettim uykularımı, Ve gözlerin verdi tuhaflığımı ellerime. Gözlerin uykusuzluğum, Gözlerin tuhaflığım, Ellerim bir tuhaf… Gözlerinin şiirini yazıyorum boyuna, Gözlerim gözlerinden başkasını görmüyor. Olanca haşmetine rağmen, Arzulu kıvrımlarının oynaşına rağmen, Dudaklarını görmüyorum; Gözlerim bir tuhaf… Nefesinin yakışını gözlerinden okuyorum, Sözlerinin kirpiklerinin kudret karalığı ile Yazıyorsun gönül aynama… Sesinin çılgın yanardağ patlamalarını Kafa tasımın az altında duyuyorum; Kulaklarım bir tuhaf… Geceyi gece gibi daha karanlık, Gündüzü gece gibi yaşıyorum göz hapsinde. Aydınlıklarımı yitiriyorum bir bir, Karanlığa koşuyor hevesli, hayran duygularım; Bir anda çarpıldığım senin toprak rengi, Bin asırlık esaret uykuna dalıyorum. Öz hürriyetimin sallandığı yağlı urgan altında, Boynuma taç giyme törenleri gibi şatafatlı, Yeni kral edalarımın gururuyla Hürriyetini takıyorum senin… Gözlerinden süzülen kıvançla doluyor damarlarım, Tuhaflaşıyorum giderek, giderayak, Ben bir tuhafım, Sen bir tuhaf mutlu…