Be Dostum
H Halil Süzer
0
Altın Yaprak
Anamdan doğalı gülmedi yüzüm
Ömür boyu çile çektim be dostum
Ocağım söndü de kül oldu közüm
Ateşi üstüme döktüm be dostum
Kırıldı dallarım kurudu bağım
Acılarla geçti en güzel çağım
Bedenimi çekmez oldu ayağım
Koltuk değneğiyle sektim be dostum
Herkesle birlikte çıktım yarışa
İsabet etmedi onca vuruşa
Gerildim yaydaki ince kirişe
Hayatı kökünden söktüm be dostum
Çoğu kişi hedefine ulaştı
Akıl almayacak yolları aştı
Felek bile benim halime şaştı
Acıyı sineme çektim be dostum
Ne servetim oldu ne malım oldu
Attığım tüm taşlar yerinde kaldı
Sanki hayat benden öcünü aldı
Daha genç yaşımda çöktüm be dostum
Yüküm ağır çekemedim hal benim
Acılardan çıkardığım bal benim
Bir gün ölçer şu boyumu sal benim
Böyle yaşamaktan bıktım be dostum
Süzer'im kimseye kahırım yoktur
Yaradan'a şükür alnım hep aktır
Hak etmedim amma belki de haktır
Kadere boynumu büktüm be dostum
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş