Gönül Koşması

Gönül sen ihanetim gönül serzenişimsin Uğrun uğrun öldüğüm sevdaya mabedimsin Sana ömrüm hediyem sen benim aşk perimsin Gönül sen benim yaram gönül sen her şeyimsin... Sensiz ufuklarımda tan ağarmaz inan Susar bu feryadım susar ağlayan Yol bilmez bu cahil senle var olan Gönül sen yoluma nurdan ışıksın... Türlü derdin ile belim bükülür Söylerim hal bilmez dosta üzülür Yetiş derim yetiş yürek sökülür Gönül sen benim ahuzarımsın... Nokta koy şu kalbime nokta nokta yaz seni Şakı bülbüller gibi şakı duyam sesini Ağı olsa sözlerin kırmaz bilirsin beni Gönül sen benim dostum, çilegâhımsın... Kupkuru toprak beden, o susuz bir çöl Yoksa içinde gönül bence en baştan öl! Gönül dediğim su bambaşka bir göl Sen ummanım gönül sen devranımsın... Sen bağrımı yakan alev gibisin Bazen dona sarar zayıf bedenim Ben senin uğruna bin can veririm Gönül sen benim hayat bekçimsin... Nasıl çağlarım bak nasıl yanarım Akarım sular gibi sana kanarım Nerde benim ölüm bilmez aşklarım Gönül sen benim aldatanımsın... Kâfir dine gelir senin karşında Som altını bakır eder sevgin aslında Sana para sana kibir olmaz be anla Sen dergâhımda hoca bense müridin gönül... Ben yolunda nefer olmuş sevgi delisi Bu öyle bir şey ki amansız bir dert gibi Hangi doktor hangi hoca iyi eder beni Sen benim derdime dermansın gönül... Ne söylesem olmuyor ne desem yalan Sen bana atamdan mirassın kalan Seni de evladıma miras bırakam Dua ol sen ardımda rahmetsin gönül...