Yaylanın Yorgun Irmağı

Yaylalarda doğdu Yaylalarda ölecek İbrahim Yaşı altmış Yorgun bir ırmak İbrahim... Mezar çağırıyor Duyuyor o sesi Yayla gibi gönlü İbrahimin Yaşlı bir yayla Özü yorgun Dizi yorgun Gözü yorgun... Dedi ki İbrahim bir gün: Bırak yakamı köydeki tarlam Ağıldaki işim... Bırakın yorgun ırmak dinlensin denizde... Giden dostlar gibi sıram gelir - giderim Şu dünyada bir ağaç kadar bile kalmıyor insan işte Ah mavi göklere doyulmuyor Doyulmuyor kuş seslerine... Doyulmaz mavi göklere Doyulmaz kuş seslerine İbrahim