Sanadır Bu Şiir Ey!..
H Hasan Tan
0
Altın Yaprak
___ağla!
___sıcak tut ama kucağını gülümsersen
çünkü herşey çok ham
ve çiğ yağmurlardan oluşuyorsa ağıtlar
halay harlanmış bir tandırdır artık
ki 'mendil' acı bir sözcük
her cemaati düşürür erkeklikten...
bir şey söyle! neden susuyorsun
'zehre sevdalı gecelerden'
yanık bir köyden
etrafına hayat saçan bir nehrin kıyısından
gece gündüz demeden
'berivaneeee' türküsünü söyleyen çobanların sesinden
ve sırnaşık arılar arasından geldiğimi biliyorsun..
______şimdi üstümüze erkenden iniyor zamane akşamları
kendi elbisesine yatır diye sığınıyor şehir
ansızın kayboluyor sisler arasında gece
işte o an
ölüm bir baş soğan kadar ucuz
ve fakat bir anlıkta olsa hayat
alnına dayanmışsa da bir silah namlusu
sevda için vakit var demektir
sevdiğim sen de gülümse
______ki açılsın bana cennetin bütün kapıları..
dedim ki bazı akşamlar erken iner
iner ve yakar şehrin elbiselerini
güvercinleri topluyor saçaklara
çocukların sokak arası gülüşmeleri
ahhhh
bilmezssin böyle zamanlarda nasıl da kaynar kanım
kimseler bilmez çaresizliğimi..
sözü sana nasıl getireyim yarim!
bari gel ve mayalanmış bir şiir oku bana
ya da adı yitik bir mezar taşı gölgesinde
bana şıwan perwer'in 'xezal xezaaaaal'ını azar azar mırıldan
çukurlarımızın suyundan çekilsin acı
sonra sus
susuşlarımızdan saçılsın her yana yaşam
ağla!
gözyaşlarını ek güneşin gözbebeğine
parmaklarının çatallığında kırılsın bütün zincirler
açılsın yüreklerdeki mezarlıklar
kadınlar ciğerlerinin üzerine artık beliklerini doğramasınlar
umutla!
yıldızlarla el ele versin yurdumun kızları
'aşkın aydınlığı nerde kaldı' diye bağırsın dünyanın çocukları
yarim!
rüzgarın bir kıvılcımı ansızın gelir
ve döker eylülün son sıcaklığını gazellerle
dökülen yıldızların ışıltısı
akar gider gönül dereleriyle
oyyy yarr! bu ne cinnet bu ne delilik
anımsamak ne de uğultuluymuş
aşık dediğin alır götürürmüş leylayı
çölün ciğerini deşmeye..
___sebra dıla*
sakla beni sabırla
çünkü ben de sonsuz baharların dalağından kokluyorum kardelenleri
gözü yolda kalan bir anne edasıyla
sonra sabahın aydınlığına uzat elini
ve kör kuyulara cesurca sal kendini
karın boranın tipinin beyazına kanma
çoban yıldızına şarkılar söyle
yoksa hançerlenir bir yerler
unutma ki hançerlenmiş umutlardan
hiç bir şey olmaz
mezar taşı bile..
yarim!
bir gün soluğumun esmerliğini anımsarsan
bir papatya kopar kökünden
dikkat et! boğulmak da var çiçek ruhunun sorularında
oyyy sebra dıla
sabah yıldızı yükselirse bir ara
zaman seherindir artık
gel ve yayıl bereketli göğsüm üstüne
kirpikler nazlı nazlı sevişsin
ve farkımıza varsın gece rüyalarının esmer aksırmaları..
bu yakarı sanadır eyyyy!
yarim!
daya kulağını ırmaklarımın ayak seslerine
duyacaksın mutlaka
ki akıp giden yılların susuzluğundan kopup gelmişler
akıyor umutlarım
akıyor özlemlerim
akıyor isyanlarım
akıyor ağıtlarım...
.................akıyorum
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş