( Parantez )

(aşk bitmek üzere olan bir perşembe gecesidir pes etmiş ya da ellerinin kanamasını bilek-cam temasına borçlu insanlar tanrısal birer iyidir dikenli yanları olan müntehirler şık görünürler kefenlerinde çünkü her diken sanki berisinde gül varmış gibi yalancıdır inanmak ister ölü seviciler (!) oysa berisi deliktir dikenlerin çocuklarsa kanamalı ve şenliklidir // miraç bir yoldur; yolculuktur ne sonu var ne de başı çocuklar birer cebraildir; kayıp ve gureba Cebrail; uğultu dolu bir çığlıktır bazen bazen de emin bir yol arkadaşı // çocuk parantez içre bir yaşam şeklidir hayatın lezzetini alır ve ayılır bir ölüm sekeratının en sızılı anında sonrası biten bir perşembe gecesi ve çok kir azabın saklısı iyidir kafiyesinden gayrı bir şeyi olmayan bu şiirde azabtan söz ederken tapıyorum utanç kızıllığıma ve öldürüyorum aşık olduğum tek kızı aşk-ı gureba aşk; kızılı küçümseyen orospu kırmızısı bitti..parantezi kapa)