Sinemde

Sinemde güvercinlere atılmayı bekleyen, aşk kırıntıları Yalnızlık huzursuzluğunda seni elde edememenin çaresizliği Yıkık duvarlar, kokuşmuş bir şehir, bembeyaz bir nur ve sen Sinemde, gülen bir çocuk, ağlayan arkadaşı ve gül Hep bu kırıntılarla beslendi güvercinler, onlara yeterliydi Her seferinde bir başkası gelir, doyduğunda uzaklara uçar gider Arkasında dağınık bir sofra ve kırıntılar... Bir huzursuzluk, sebebi yalnızlık Bir yalnızlık, seni elde edememekten kalan Çaresizlik, onun bakışlarında yaşamaktasın... Sinemde duvarları yıkık, paramparça bir kalp Sadece özgürce elini tutamadığım için kapkaranlık kokuşmuş bir şehir Sinemde bir sine, adımın baş harfini sine'nin sonuna koyamadığım... Ve bir çocuk, hayatı ellerinde Sinesinde bir gül bahçesi, kırmızı, pembe ve beyaz umutları Ağlayan arkadaşına inat, o hep güleç... Sinemde, sen, Sinemde, gül, gül sinem...