Yadigâr..

gittin ya! geçmişin kadife kutularında kaldı lavanta kokulu hatıran uyanmadı bir daha güneşe gecelerin tuzlu kirpikleri.. uyanamadım kıvıl kıvıl seher esintisiyle sabahların boynundan öptüğü güzelliğine kıvamlanan bir deli hasretti de, büyüdükçe büyüdü sürgit akışımda doludizgin çoğaldı boz sıkıntılı yokluğunda tek başınalığımın acısı avaz avaz çöktüm dizlerimin üstüne, duvarlara sürtünürken nefesim gittin ya! ne yüreğim avuntu avına çıkmasını bildi, ne titreyen ellerim sürgünü oldum yağmurların, dinmedi peşin sıra gözlerimde sağanağı yokluğundu kıyamet, kuşluk sevincini dolanmadı bir daha serçelerim lavanta kokulu hatıra kutularında kaldı papatya saçlı düş mevsimleri ağlıyorsam; anla, çocukluğuma ver. acıtıyor,eksiliyorum parça parça şair çıkmazında yarım kalmış şiir gibi, tamamlayamıyorum kendimi hazan sarmış akşam sefalarını, yüzü düşmüş menekşelerin bereli İstanbul'un gözleri üşümüş sensizlik kıyımında boynunda bir zaman yaprağı dökük insan vakti sinemde, dört yol ağzı asılı bebek patikleri gittin ya! tedirgin iyi su. aşksız bütün güvercinler döşümde sarı sancı kanaryanın gam makamında ölüşüdür sevdalı kucağımdaki bu ayrılık seninle kaldı gülen geçmişim, geleceğim yok şimdi.. yüzüm hıçkırık ( hare / 2006 / İstanbul )