Soluk Soluğa İstanbul
H Hazal Gürsoy
0
Altın Yaprak
Karanlığa yağan her yağmurda
Gök gürültüleriyle paramparça düşüyorum
Gelgitlerinle uykuya dalan şehrin
Senden kuşandığı nazını seyrediyorum
Uyuyor İstanbul
Uyuyorsun.
Gemiler geçiyor Boğaz'dan,
Fırtınaya inat… Gemiler…
Çünkü oradasın.
İstanbul'u soluyorsun.
Ne yana adım atsam
Yolumda sen, İstanbul'u soluyorsun.
Haziranda, kasımda, ocakta
Hiç büyümeyen çocuksun.
Ne yana gitsem, oraya koşuyorsun.
Gülüşün kapatıyor yolları
Gidemiyorum senden öteye
Kim bilir benimle kaç yürek, kaç şehir geziyorsun?
Ne yana koşsam
Yolumda İstanbul'u soluyorsun.
Mavileri kulanmış,
Sabahlara uyanıyorsun
İstanbul uyanıyor
Ben uyuyorum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş