Son Söz

Ben kapının eşiğindeydim. Elimden tutsan gelebilirdim. Ellerini uzattın. Önce ben tutmak istemedim, sonra sen geri çektin. Kapıdan seyretmemi istedin "gelenleri, geçenleri" Bıraktıkları izleri… Onlardan kalan lekeleri… Bilirsin, midem bulanır böyle şeylerden (!) Sana ilk defa (sanırım son da olacak) sarıldım Ve o kapıyı kapattım ben. Bir gün kapıyı açıp da karanlık odandan çıkmak istersen… Boş ver… Çıkma. Nefes alamazsın sen gün ışığında… Hayat insanlara bir şanstan fazlasını çok görüyor. O şansının haklarını zekice kullandın Ama bitti. Yolcuklar arası bir durak olamam ben hayatında… Yanlış kişilerden yanlış kişilere giderken Yanlış zamanlarda dokunduğun sıradan bir insan eli olamam. Ben varsam başkası yoktur. Ben varsam, içinden dokunmak gelmemeli başka tenlere… Başka bakışlarda bulmaya çalışmamalısın aşkı… Engel olmamalısın aşka, ki aşk varsa engel yoktur… Ayrılıp buluşmak değildir aşk, ayrılamamaktır. Sözlerde kaybolmak, doğru-yanlış aramamaktır. Kokusunu duymaktır olmadık anlarda… Çünkü bu aşktır. Kahkahası kulaklarında çınlayan kadındır. Nefesindir, şeritsiz yollarındır, Tarifi imkansızdır. Adını koyamadığındır. Bu aşktır. Ama aşk, beklemekten ibaret değil, Hataları sineye çekmek değil, Binlerce kez şans vermek değil, Verilen şansı değerlendirmektir. Aşkın garantisi yoktur. Geleceğinin garantisi olmadığı gibi Bekleneceğinin de garantisi yok… Gelirim diyerek gidiyorsan Gelme.