شمارهٔ ۲۴۵

ح حزین لاهیجی
0 Altın Yaprak
نمی کشد دل ما را به دام و دانه خویش رهین منتم از زشتی زمانه خویش به دیر و کعبه نیارم سر نیاز فرود مرا که خاک مراد است آستانه خویش خوش است بلبلم از عیش جاودانه خویش که دارم از گره بال خویش دانه خویش شراب در نظر مستیم سراب نماست لبم تر است ز شادابی ترانه خویش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.