شمارهٔ ۳۸۲
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
طاق میخانه مستان خم ابروی تو بود
صاف پیمانه عرفان رخ نیکوی تو بود
خسرویها به هوایت دل مسکینم کرد
گنج بادآور من خاک سر کوی تو بود
صبح دیوانه ی آن چاک گریبان می گشت
شب سیه مست خیال خط هندوی تو بود
دلبران در خم زلف تو گرفتار شدند
آفت شیر شکاران شکن موی تو بود
کار آشفته دلان راست به ایمای تو شد
شب که محراب دعا قبله ابروی تو بود
نشیه در طینت می چشم فسون سازت ریخت
ساقی میکده ها نرگس جادوی تو بود
سرو قدان همه در سایه دیوار تواند
چشم آهو نگهان محو سگ کوی تو بود
شیشه بودیم که صهبای تو بیرون زد رنگ
دیده بودیم که همراه صبا بوی تو بود
شب که در بتکده نالیدی از اخلاص حزین
حق پرستان همه را گوش به یاهوی تو بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş