شمارهٔ ۳۸۲
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
ای به خوبی بر همه خوبان امیر
ملک دلها را به حسن خلق گیر
ترک چشمت گر به غارت برد دل
کرد زلف هندویت جان را اسیر
تا کمان ابروانت دیده است
در دهان جز زه نیاورده است تیر
جام لعلت جرعه ای بر خاک ریخت
آهوی چشم بتان شد شیرگیر
در تن من نیست یک رگ هوشیار
من مگر می خورده ام بر جای شیر
بنده در خدمت اگر تقصیر کرد
از خداوندی تو عذرش درپذیر
من جوانم پیر گردم در رهت
گر بود بخت جوان و عقل پیر
گر چه تو خورشیدی و ما ذره ایم
از بزرگی خرده بر خردان مگیر
برکشد ناصر نفیر از چنگ غم
گر تو را نبود نفوری از نفیر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş