شمارهٔ ۴۴۰
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
مطرب ره مستی زد هشیار نباید شد
افسانه چو خوش باشد بیدار نباید شد
چون کوه تراشیدم بر فرق زنم تیشه
درکارگه صورت بیکار نباید شد
اندام درشتان را درکار بود سوهان
انگاره چو بد بینی هموار نباید شد
گر حق نتوانی شد یکباره مشو باطل
چون سبحه نگردیدی زنار نباید شد
بیکار خمش باشد از یاوه درا بهتر
کردار چو نتوانی گفتار نباید شد
از عجز و تن آسایی از دوش کسی باری
برداشت چو نتوانی خود بار نباید شد
سر مستی دولت را سخت است خمار آخر
زین ساغر مردافکن سرشار نباید شد
با آبله نگذارد یک عقده ی نگشوده
در راه وفا کمتر از خار نباید شد
از میکده تا کعبه از کعبه به میخانه
آسان نتوان رفتن دشوار نباید شد
موزون نیی و داری دعوای سخن سنجی
نا سخته عیاری تو معیار نباید شد
آسایش منزل را دنباله روی دارد
چون راه نمی دانی سالار نباید شد
ترسم به اجل میرد بی غمزه او زاهد
قربانگه عشق است این مردار نباید شد
چون مهر نیفزودی ای ناله مرنجانش
بی درد میان ما دیوار نباید شد
گل می شنود خندان نالیدن بلبل را
از زاری ما جانان بیزار نباید شد
می گویم و می گریم می گریم و می گویم
بی یار نباید شد بی یار نباید شد
از هجر چو می ترسی باید نشوی عاشق
از مرگ هراسانی بیمار نباید شد
از یاد حزین ندهی مصراع سنایی را
از یار به هر زخمی افگار نباید شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş