شمارهٔ ۵۶۵
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
برقع طرف نگردد با آتشین عذارش
چون شمع می توان دید در پرده آشکارش
با صد جهان شکایت زخم دلم دهان بست
یارب چه نکته سنجد چشم کرشمه بارش
سامان طرفه ای داد عشق تو چشم ما را
در کف عنان دریا در آستین بهارش
شد از تپانچه نیلی رخسار یوسف ما
دیگر طمع چه باشد ز اخوان روزگارش
گیرم که لب نبندم پیش که می توان گفت
کآتش به سینه دارم از لعل آبدارش
چشم گرسنه مستش از خون نمی شود سیر
تیغ سیاه تا بست مژگان سرمه دارش
عمریست بسمل ما در خاک و خون تپان است
باشدکه بر سر آید آن نازنین سوارش
داغ تو را ز عزت مانند لاله و گل
از دست هم ربایند دلهای بیقرارش
از سوز دل حزینت از بس گریست چون شمع
آتش به عالمی زد مژگان اشکبارش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş