شمارهٔ ۶۶۷

ح حزین لاهیجی
0 Altın Yaprak
نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم تغافل پیشه صیادی که خوش دارد به فریادم به کونین التفاتم نیست ز اندک التفات تو فراموش از دو عالم کرده ام تا کرده ای یادم به اندک شیوه ای دل را تسلی می توان کردن ترحم گر نخواهی کرد گوشی کن به فریادم اگر یک دم تهی از گرد کلفت دامنم می شد سبک روحی نسیم وصل را تعلیم می دادم اقامت در بساط زندگی دور است از غیرت کند گر ناله امدادی غباری در ره بادم گشاید بال و پر هر قدر می مینا شکن باشد شگون دارد شکست شیشه دل را پریزادم تمنای جهان از تلخ کامان می شود حاصل ز جان خوبش کام تیشه شیرین کرد فرهادم فراموشم نمی سازد حزین از ناوک نازی اسیر دلنوازیهای آن بی رحم صیادم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.