شمارهٔ ۷۶۱

ح حزین لاهیجی
0 Altın Yaprak
بالین نهاده ام به سر کوی خویشتن دارم سری چو غنچه به زانوی خویشتن آغوش دایه بود مرا کام اژدها در آتشم ز خیرگی خوی خویشتن تنها ز دوستان نیم امروز شرمسار دارد فلک مرا خجل از روی خویشتن دستی ز همرهان نبود زیر بار ما آورده ایم زور به بازوی خویشتن در موج خیز دهر ز طوفان حادثات چینی ندیده ایم در ابروی خویشتن این جرعه های زهر که پیمود روزگار شیرین نمودم از شکرین خوی خویشتن دریوزه پیش بحر نصیب حباب باد چون تیغ تر بود لبم از جوی خویشتن نبود نظر به سرمه مردم سیه مرا چشم من است و خاک سرکوی خویشتن در پنجه غمی که فشارد گلو حزین در حیرتم ز کلک سخن گوی خویشتن

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.