شمارهٔ ۱۱۵

ه همام تبریزی
0 Altın Yaprak
نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگش که چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش هوس شکار دارد منم از جهان و جانی وگرم هزار باشد نبرم یکی ز چنگش همه را خیال بودی که مگر دهن ندارد سخنش اگر ندادی خبر از دهان تنگش شدم آن چنان ز مستی که به دوش می برندم نچشیده نیم جرعه ز شراب لعل رنگش قدمی به دیدن ما ننهد مگر به سالی به مبارکی چو آید نبود دمی درنگش سر ما و آستانش که کم از سگی نباشم که چو بر دری نشیند نزند کسی به سنگش به همام التفاتی نکند ز کبر باری سر صلح چون ندارد هوسی بدی به جنگش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.