Ben Aydınlığı Severim

Çoğu gün fırtınalarla uyanırım Beynimin derinliklerinden esen Esip esip umutlarımı Parça parça eden Bir yalnız tutsağıyım çoğu gece Tükenen umutlarımın Kaybolan derinliklerinde karanlıkların Arayıp arayıpta kendini Kendinde bulamayan Gizemli sessizliğinde kainatın. Ne denli sessiz Bitmeyen gecelerin zifiri karanlıkları Bu gece yine, Çekilmez oluyor olmazsa Karanlıkları yırtan Kuş cıvıltıları Sımsıcacık avuçlarımda elin Birde ay yüzlü hayelin. Bu gece neden ısısız böyle Ne ötüşen gece kuşları Ne ezanlar bıçak saplar Karanlığın göğsüne Ne de tenimi okşayan nefesin Değer yüzüme Öldüm mü,öldük mü ne. Her tarafta sessizlik Her tarafta kasvet Bitmiyor bir türlü Bu hüsran bu haslet. Gecenin karanlığı Eziyor yüreğimi Bozsun suskunluğunu gecenin Dallarda ötüşen kuşlar Düşsün yine geceme hayelin Doğsun artık güneş Aydınlatsın karanlıklar Isınsın üşüyen yüreğim. Aydınlansın karanlıklarda gizli Kirli kirli oyunlar Bitsin artık bu kâbus Geçmek bilmeyen geceler Telaşlı, kaygılı,uykusuz. Alın alın karanlıklar sizin olsun Ben aydınlığı severim Geceler sizin olsun Gündüzler benim