Yağmuru Dinıerken

elleri çatlak bir bahar akşamı gelmiştim sana. gitmek kelimesi ne kadar da soğuk duruyor şimdi yırtık çerçevelerle dolu duvarda. griyim. sersizim. duvar gibiyim yani..... eteğinin yırtmacından mor benekli yalnızlığı dünyaya damlıyor cennetin..... saçlarının uçlarındaki zifiri yaprakları okşayıp aynalarda kaybolan rüzgar, sevinçleri çamura bulanmış bir çocuğun yanaklarından süzülüp içime sızar. ne anlamı var meridyenlerin senden fersahlarca uzaktayken..... sendeki gün doğumları bende gün batımlarına dönüşürken, ne manası var paralellerin..... yastığının altında çığlıklar biriktiren sesi kısık bir bahar akşamı gelmiştim sana. gitmek kelimesi ne kadar da yassı duruyor şimdi yanık çerçevelerle dolu gri duvarda. griyim. sessizim. duvar gibiyim yani..... örtüsü sıyrılmış üzerinden ve gerdanından kara gözlü yalnızlığı dünyaya damlıyor cennetin..... bakışlarından fırlayıp toprağa saplanıyor gözlerindeki ayaz kokusu. kaldır başını, göğe yasla alnını. utanma. sıkılma. bir başınalığına kadınlığını sarmalama. suçsa eğer böylesine sevilmek, tırnak diplerine ömrümü bele birlikte dokunalım dört parmağımızla kelebeklere..... kendime gitmeye ramak kalmıştı. ki göz bebeklerindeki kaygan yosunlarda adımlarımı unuttum. ne senden geçebildim, ne de kendime gidebildim. genizine yağmur kaçmış ıslak bir bahar akşamı gelmiştim sana. gitmek kelimesi bir şıvgın şimdi bağrı karlarla dolu çerçevesiz gri duvarda..... .....