Vur Da Git...

İ İmdat Özcan
0 Altın Yaprak
Yarım kaldım Dudağında tebessüm eksik olduğundan beri Veda busesine alışkın değilim Dokunmasın dudağın yanaklarıma Durma istersen daha Takılan saçlarını çek umutlarımdan Dağıt gönül odalarımı Tüm aynaları kır Kır da GİT Depremler geçirdim Fırtınalarla savruldu gençliğim Gölgeler takıldı peşime Titriyor ellerim Yüreğim titriyor gene Hadi Bakma dönüp ardına Düşünme geride kalanı Karanlık kuytuları yar Yar da GİT Dalıdan koptun sen Yönünü rüzgar tayin edecek elbet Pusulalarından çıkartmışsın beni Meçhul bir yönüm artık Nerde olduğu bilinmeyen Yolların uğramadığı Hadi Yırt resimlerimi Yak, yık Talan et ömrümün şehrini Akıt tüm zehirleri içime Cellatlar ruhuna pazarla Zemherilere sar beni Sar da GİT Yanlışlara saplan Ağlat bütün anaları İşkenceleri bırak bana Zulümler yağdır üzerime Belki peşinden gelirim diye Boş bırakma Kelepçeler tak Pırangalar vur Vur da GİT Yüreğimde bir volkan olacak yokluğun Unutmamın mümkün olmayacağını biliyorsun Ben kanarım Ben yanarım Sen aldırma Savur kendini Yaşanmışlığın üzerinden Dağları yükle sırtıma Ülkem kadar büyük sevdanla Başbaşa bırak beni Dondur bütün zamanları Kır kalemimi Daya namluyu şakağıma Zindanlara mahkum etme Yaşatma gurbetleri Cehennemlere atma dünyada Çek tüm tetikleri Düşsün bütün horozlar vur vur vur da GİT...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.