Dilimin Kestiği Ustura

sadece karanlıkları çoğaltır gözlerin bırak başı düşsün kucağına gecenin gün karanlığın içinden geçiyor görmüyor musun bir mum ışığının beşinci yaş gününü kutluyordu çocuk annesinin gözlerinden döküldü yanaklarına birkaç damla beyaz tomurcuk baktım koca bir çınar gibi ayakta duruyordu baba gözlerinde saklanıyordu sonsuzluk ay yıkılmadan yıldızların yüzüne tütün yanığı saçların katranını akıtırdı dudaklarıma kağıtların üstünde eski bir gün gibi duruyordu yalnızlığın ben artık senden uzak bir şehirde en suskun vaktinde düşlerin geceyi kurşunluyorum gelincikler korkup sarılıyor rengine gözlerinin ötesine düştüm kapıldım acıların seline duvarlara gölgen vurmuş söyle bana dilimin kestiği ustura hangi yüreğin çatısı akmaz ki yağmurlarda