شمارهٔ ۱۱۱۳

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
در بادیه هجر تو سرگشته چو گوییم ما شرح جفاهای تو ای دوست چه گوییم بر باد صبا گرچه بدادی تو وفایم ساکن شده بر خاک درت بر سر کوییم بر دل غم هجران توام کوه گرانست بر روی چو خورشید تو آشفته چو موییم دم بی تو نیارم زدن ای دیده و هر دم از آب دو دیده به غمت روی بشوییم گفتم که چو شانه مگرت دست ببوسم فریاد که در عشق تو چون سنگ و سبوییم تا چند زنی تیغ جفا بر من مسکین آخر نه گیاهیم که هر لحظه بروییم بر جان و جهان گر صد از این بیش کنی جور با مدعیان شرح جفای تو نگوییم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.