شمارهٔ ۱۱۳
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
تا سرو قدش ز چشم ما پنهان شد
از آتش عشقش دل ما بریان شد
تا مردم دیده قامت یار بدید
از درد فراق او چنین گریان شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş