شمارهٔ ۱۱۳۵

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
شبی چو زلف سیاهت دراز و بی پایان سواد مهر رخ خوب تو در آن پنهان دمید صبح سعادت ز مطلع امید بیاض روی چو خورشید یار داد نشان به پیش مهر رخش همچو ذره ای بودم ربودم و به فلک برد مهر او ز جهان بیا وگرنه دل من ز غم به جان آید که صبر از رخت ای دوست بیش ازین نتوان به وصل خود بنوازم شبی که می دانی به جان رسید مرا دل ز شدت هجران به هر طریق که کردم نصیحت دل خویش چه چاره چون که دل من نمی برد فرمان تویی طبیب دل من به غور دردش رس که نیستش بجز از روز وصل تو درمان

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.