شمارهٔ ۱۳۶۵

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
بده ساقی تو جام ارغوانی ز دست غم مگر بازم رهانی تن مسکین من از درد عشقت گرفته چون دو چشمت ناتوانی به هرزه در سر کار تو کردم من خسته جگر جان و جوانی به لعل دلکشش گفتم خدا را بیا بوسی بده تا جان ستانی روان پیش من آ ای سرو آزاد که جانم را دل و تن را روانی به الطاف عمیمت ای دلارام چه باشد گر ز هجرم وارهانی چو من از بندگانت بنده ای ام کرم کن چون تو سلطان جهانی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.