شمارهٔ ۱۳۶۶

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
صبا حال دلم را نیک دانی به کوی دوست رو یک شب نهانی بگو حال دلم با آن ستمگر ز روی لطف و دانم می توانی بگویش ای بت سنگین دل من چرا با ما چنین نامهربانی نیارم کرد عشقت آشکارا تو باری پرسشی می کن نهانی دلت در جای دیگر پای بندست مرا می داری ای دلبر زبانی بیا تا در برت گیرم خدا را که دل را جانی و جان را روانی به باغ جان ما بخرام چون سرو مگر کز درد هجرم وارهانی اگر هجران چنین خواهد گذشتن مرا دیگر نشاید زندگانی وصال تو شبی ای نور دیده مرا خوشتر ز عمر جاودانی چو گل داغ فراقت نیست بر جان به باغ جان ما سرو روانی مگردان سر ز ما ای سرو آزاد اگرچه شیوه ها را نیک دانی چو جان مهر تو در دل هست ما را وصال تست عین کامرانی به هر عودی که بر ما آید از تو مسوز ای بیوفا جان و جهانی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.