شمارهٔ ۱۳۸۱

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
گر به چوگانم ز خود رانی چو گوی کی بگردانم من از روی تو روی واپس آیم باز در پات اوفتم چون توانم بودن آخر کم ز گوی تا به کی در جست و جوی وصل تو می روم افتان و خیزان کو به کوی ای صبا گر می توانی لطف کن حال زارم را به جانان بازگوی مدتی شد تا که از سودای تو بر رخت آشفته گشتم همچو موی دوستان گویند این فریاد چیست ناله و افغان ز یار تندخوی تا مرا در قالب تن جان بود می کنم در راه وصلت جست و جوی باد کوی دوست بر خاکم نشاند آتش عشقش ببردم آب روی مدعی چون ما به آب دیده دست از جهان شستیم دست از ما بشوی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.